Паразіты кішачныя сустракаюцца ў выглядзе асобін і іх частак (членики).
Жоўцевыя і кішачныя камяні адрозніваюцца ад іншых частак кала па форме, шчыльнасці і ўласцівасцям паверхні. Для іх выяўлення кал варта добра прамыць. Для палягчэння знаходжання камянёў, паразітаў і іншародных тэл кал трэба прапусціць праз адмысловыя сіты, промывая яго вадой. Кал для даследавання на яйкі глістоў бяруць тут жа пасля апаражнення кішачніка ў цёплым выглядзе з трох розных месцаў, бо ў адным месцы яйка глістоў могуць адсутнічаць.

Для ўзяцця кала на дызентэрыю неабходна мець адмысловую прабірку з ангельскай сумессю (гліцэрына, нашатырны спірт), усярэдзіне якой змяшчаецца шкляная рэктальная трубка. Хворага ўкладваюць на левы бок і асцярожна, вярчальнымі рухамі ўводзяць трубку ў заднепроходное адтуліна на 5-6 гл. Асцярожна вымаюць яе і апускаюць у прабірку, не датыкаючыся да яе сценкам. Затым зачыняюць прабірку і адразу жа адсылаюць у лабараторыю, прымацаваўшы да яе адзнаку з указаннем мэты даследавання.