У залежнасці ад агульнага стану хворай прымае то або іншае становішча ў пасцелі. Адрозніваюць актыўнае, пасіўнае і змушанае становішча.

Актыўным лічыцца становішча, пры якім хворы можа паварочвацца, сядзець і рабіць актыўныя - рухі ў пасцелі, аднак уставаць або хадзіць самастойна не можа. Актыўнае становішча яшчэ не кажа аб лёгкім плыні захворвання. Пасіўным завецца становішча хворага, змешчанага ў несвядомым стане, або неўралагічнага хворага з рухальным паралічам. Змушанае становішча хворай займае сам для палягчэння свайго стану. Пры болевым сіндроме язвавай хваробы хворай займае коленно-локцевае змушанае становішча, пры інфаркце міякарда - становішча на спіне, пры экссудативном плеўрыце - на хворым боку і т. д.

Асабліва выяўленае змушанае становішча ў хворых з дыхавіцай. Яны імкнуцца сесці, абаперціся рукамі аб бок ложка, спусціць ногі. У такіх выпадках пад спіну хворага трэба падкласці 2-3 добра ўзбітыя падушкі, паставіць падгалоўнік або падняць галаўны канец функцыянальнага ложка. Калі хворы прыхінаецца да сцяны, то пад спіну падкладаюць падушку, а пад ногі ставяць зэдальку. Пры наяўнасці гнайніка ў лёгкіх або бронхах неабходна стварыць становішча для лепшага адыходжання мокроты. Гэта так званы бранхіяльны дрэнаж. Хворы можа прымаць становішча каштуючы на каленах і ілбом упірацца ў пасцелю (пастава молящегося магаметаніна) або жа апускаць галаву ніжэй боку ложка (пастава які шукае абутак пад ложкам). Калі ў хворага аднабаковы працэс у лёгкіх, то ён кладзецца на процілеглы бок, т. е. на здаровы бок: пры гэтым отхаркивание мокроты з хворага лёгкага павялічваецца.