Неабходна памятаць, што часам хворыя, змешчаныя ў стане наркатычнага сну і нават павярхоўнай комы, могуць чуць і ўспрымаць гутаркі ў палаце. Хворага трэба ўсяляк засцерагаць ад псіхічнай траўмы, якая можа пагоршыць яго стан, а ў некаторых выпадках прывесці да адмовы ад лячэння або нават спробе самагубства.

Часам хворыя становяцца нецярплівымі, негатыўна наладжанымі да лячэння, падазронымі. У іх можа быць парушана прытомнасць, могуць развіцца галюцынацыі, трызненне. У зносінах з такімі пацыентамі асабліва неабходныя цярпенне і такт, Недапушчальна ўступаць з імі ў спрэчкі, але трэба растлумачыць неабходнасць лячэбных мерапрыемстваў, паспрабаваць выканаць іх найболей зберагалым шляхам. Калі хворы неахайны ў пасце­ці, ні ў якім разе нельга папракаць яго ў гэтым, паказваць свая агіда і незадаволенасць. Як бы часта ні прыходзілася змяняць пасцельную бялізну, рабіць гэта трэба так, каб хворы не пачуваўся вінаватым.

У той жа час асобныя хворыя, як правіла, не змешчаныя ў цяжкім стане, выяўляюць недысцыплінаваны­ность, парушаюць лячэбны рэжым: паляць у палатах, ужываюць спіртныя напоі. У такіх выпадках медыцынская сястра павінна рашуча перарываць парушэнні дысцыпліны, выяўляць строгасць, але не грубіянства. Часам досыць растлумачыць пацыенту, што яго паводзіны прыносіць шкоду не толькі яму, але і іншым хворым (аднак калі гутарку аб шкодзе палення праводзіць медыцынская сястра, ад якой павее тытунем, ці наўрад такая гутарка будзе пераканаўчай). Аб усіх выпадках няправільных паводзін хворага неабходна паведамляць лекару, бо гэта можа быць выклікана пагаршэннем стану хворага і пры гэтым неабходна змяніць лячэбную тактыку.